Profesor Antoni Hlavaty

Antoni Hlavaty, urodzony 27 kwietnia 1920 roku w Kołomyi w dawnym województwie stanisławowskim. Studia medyczne rozpoczął w 1943 roku we Lwowie, a ukończył je na Uniwersytecie Poznańskim w 1949 roku. Pracę rozpoczął 1 lipca 1949 roku w Klinice Ortopedycznej Akademii Medycznej w Gdańsku. Doktorat uzyskał w 1960 roku na podstawie pracy pt.: „Operacyjne leczenie stopy porażennej”, a habilitację w 1964 roku, której tematem były „Doświadczalne i kliniczne badania nad możliwością zapobiegania zrostom po szwie ścięgien”.

W latach 1967–1990 był Kierownikiem Kliniki Ortopedycznej Akademii Medycznej w Gdańsku. Głównymi kierunkami badawczymi Profesora była chirurgia rekonstrukcyjna ręki, choroby stawu biodrowego oraz patologia kręgosłupa. Na podstawie badań własnych profesor Hlavaty sprecyzował wskazania do przeszczepiania ścięgien w niedowładach mięśni stóp w przypadku choroby Heinego-Medina. W kolejnych badaniach opracował metodę zapobiegania zrostom po szwie ścięgien, upowszechnił wykonywanie pierwotnych szwów i wolnych przeszczepów w urazowych uszkodzeniach ścięgien zginaczy palców ręki. W chirurgii kręgosłupa, w leczeniu bocznych skrzywień kręgosłupa w metodzie Harringtona, zastąpił oryginalny dystraktor zapadkowy dystraktorem nagwintowanym, w którym haki dystraktora można było zabezpieczć nakrętkami. W 1984 roku jako pierwszy w kraju opublikował wyniki operacyjnego leczenia kręgozmyku zwyrodnieniowego. Profesor Hlavaty jest członkiem założycielem Sekcji Chirurgii Ręki.

Pasją Pana Profesora Hlavatego są góry. Powszechnie jest znana jego działalność w Klubie Wysokogórskim i niezliczone wędrówki latem i zimą w Tatrach.

Profesor Hlavaty jest wielką postacią w naszym życiu ortopedycznym. Znakomity lekarz, wspaniały naukowiec, człowiek obdarzony wszechstronnymi zainteresowaniami (góry, muzyka) jest do dzisiaj dla nas wzorem.